Şairlerimizden Nazım Şiirleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Şairlerimizden Nazım Şiirleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24.06.2015

Şairlerimizden Nâzım Şiirleri

Nazım Hikmet Kültür Merkezi ve Konak Belediyesi desteğiyle düzenlenecek olan "Şairlerimizden Nâzım Şiirleri" etkinliği 30 Haziran Salı günü, saat: 20:00'da Alsancak Vapur İskelesi Önünde gerçekleşecek.

Konuklar ise Şöyle

Açılış Konuşması: Ataol Behramoğlu
Şiirler: Cevdet Yüceer, Eren Aysan, Fergun Özelli, Hidayet Karakuş, Muzaffer Kale, Namık Kuyumcu, Onur Akyıl, Orhan Aydın, Tuğrul Keskin, Uluer Aydoğdu, Veysel Çolak
Sunum: Bekir Yurdakul, İffet Diler

Konser: Nejat Yavaşoğulları (BULUTSUZLUK ÖZLEMİ), Bandosol
Share:

13.06.2015

Nazım ile ilk tanışma

İlk okul eğitimi sırasında Türkçe kitaplarında genelde bayrak şiiri yerini almıştı. Liseyi bitirene kadar da şiirle aram yoktu. Her öğrenim yılında kitaplarda birbirinin benzeri şiirler okutuluyordu. Tabii, bu ben şiiri sevmediğim anlamına gelmiyor ama o dönemler roman okumayı daha çok seviyordum.

Tabii ki edebiyat derslerinde Orhan Veli, Yahya Kemal gibi çok önemli şairlerle tanıştım. hala ezberimde bir kaç şiirleri vardır. Ama herkesin Nazım ile ilk tanışması farklıdır. Okulda okurken pek denk gelmedim ders kitapların da Nazım'a... Varsa bile ben görmemiş olabilirim...

Eski, kapağı olmayan bir edebiyat dergisinde "Nazım Hikmet Vatan Hainliğine Devam Ediyor" şiirini okumuştum. Eski, kapağı olmayan, saman kağıdından sayfaları olan bir dergide. Bütün görüşümün değişeceğinden habersiz okudum. Bazen bir şiir hayat değiştirir. Kitapta olabilir. İyi bir beste de olabilir.

Sonra elime geçen kitapta Memleketim şiirini okudum. Arkasından Davet şiirini okudum. Bu şiirin basılı olduğu bir tişört almıştım hatta pazar da denk gelmişti. "Dört nala gelip uzak Asyadan, Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan, Bu memleket bizim!" Ve Diyet şiiri ilk okuduğum şiirleri. Diyet beni etkilemişti Kore'de ölen bir subayın ağzından Menderes'ten subayın diyetini istedi. Kuva-yi Milliye Destanı ve Şöyle bir karıştırdığım Memleketimden İnsan Manzaralarını saymazsam olmaz.

Her okuduğumda, Nazım halk, Nazım memleket, Hakkını arayan insanlar da biraz Nazım..Nazım Hikmet'in "Ne devlet, ne para, insanın emrinde dünya" sözü bir gün gerçekleşecek, On yıl sonra, belki yüz ama bir gün gerçekleşecek. Ne devlet, ne para, insanın emrinde dünya!

Daha önce yazdım, ama hala anlamıyorum.. Türkiye de hayat şartlarına göre kitap bile lüks. Kitaplar neden bu kadar pahalı anlamıyorum... Neden vergi aldıklarına kafam basmıyor desem yalan olur "Devlet okuma diyor" okursan da ben senden vergi alırım.
 
Share:

25.05.2015

Güneşi İçenlerin Türküsü

Bu bir türkü:- 
toprak çanaklarda 
güneşi içenlerin türküsü! 
Bu bir örgü:- 
alev bir saç örgüsü! 
                         kıvranıyor; 
kanlı; kızıl bir meş'ale gibi yanıyor 
                                      esmer alınlarında 
                          bakır ayakları çıplak kahramanların! 
Ben de gördüm o kahramanları, 
ben de sardım o örgüyü, 
ben de onlarla 
                     güneşe giden 
                                        köprüden 
                                               geçtim! 
Ben de içtim toprak çanaklarda güneşi. 
Ben de söyledim o türküyü!

Yüreğimiz topraktan aldı hızını; 
altın yeleli aslanların ağzını 
                                        yırtarak 
                                              gerindik! 
Sıçradık; 
            şimşekli rüzgâra bindik!. 
Kayalardan 
            kayalarla kopan kartallar 
çırpıyor ışıkta yaldızlanan kanatlarını. 
Alev bilekli süvariler kamçılıyor 
                             şaha kalkan atlarını! 


                    Akın var 
                                güneşe akın! 
                        Güneşi zaptedeceğiz 
                                güneşin zaptı yakın! 


Düşmesin bizimle yola: 
evinde ağlayanların 
                            göz yaşlarını 
                                        boynunda ağır bir 
                                                                zincir 
                                                                    gibi taşıyanlar! 
Bıraksın peşimizi 
            kendi yüreğinin kabuğunda yaşayanlar!

İşte: 
        şu güneşten 
                        düşen 
                               ateşte 
                                    milyonlarla kırmızı yürek yanıyor!

Sen de çıkar 
göğsünün kafesinden yüreğini; 
şu güneşten 
                düşen 
                        ateşe fırlat; 
yüreğini yüreklerimizin yanına at! 


                          Akın var 
                                  güneşe akın! 
                          Güneşi zaaptedeceğiz 
                                  güneşin zaptı yakın! 


Biz topraktan, ateşten, sudan, demirden doğduk! 
Güneşi emziriyor çocuklarımıza karımız, 
toprak kokuyor bakır sakallarımız! 
Neş'emiz sıcak! 
                kan kadar sıcak, 
delikanlıların rüyalarında yanan 
                                                o «an» 
                                                    kadar sıcak! 
Merdivenlerimizin çengelini yıldızlara asarak, 
ölülerimizin başlarına basarak 
                                            yükseliyoruz 
                                                        güneşe doğru!

Ölenler 
        döğüşerek öldüler; 
                              güneşe gömüldüler. 
Vaktimiz yok onların matemini tutmaya! 


                          Akın var 
                                      güneşe akın! 
                          Güneşi zaaaptedeceğiz 
                                      güneşin zaptı yakın! 


Üzümleri kan damlalı kırmızı bağlar tütüyor! 
Kalın tuğla bacalar 
                    kıvranarak 
                                ötüyor! 
Haykırdı en önde giden, 
                            emreden! 
Bu ses! 
        Bu sesin kuvveti, 
                             bu kuvvet 
yaralı aç kurtların gözlerine perde 
                                                     vuran, 
onları oldukları yerde 
                                durduran 
                                      kuvvet! 
Emret ki ölelim 
                   emret! 
Güneşi içiyoruz sesinde! 
Coşuyoruz, 
           coşuyor!.. 
Yangınlı ufukların dumanlı perdesinde 
mızrakları göğü yırtan atlılar koşuyor! 


                           Akın var 
                                       güneşe akın! 
                           Güneşi zaaaaptedeceğiz 
                                       güneşin zaptı yakın! 
  


Toprak bakır 
            gök bakır. 
Haykır güneşi içenlerin türküsünü, 
Hay-kır 
        Haykıralım! 


    Nazım Hikmet Ran
Share:

Copyright © Bir İzmirlinin Kaleminden | Powered by Blogger
Design by SimpleWpThemes | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com